قلم خورد | دل نوشت دانشجویی

قلاده های طلا، فیلمی که روایتگر ایامی سخت از تاریخ کشورمان است بالاخره در سینماهای کشور اکران شد و با استقبال خوب بینندگان روبرو شد. این فیلم که لقب سیاسی ترین فیلم سینمای ایران را یدک می کشد شاید قبل از اینکه بتوان به عنوان یک فیلم سینمایی به آن نگریست به عنوان یک فیلم مستند تلقی گردد که در صحنه هایی از فیلم به واقع تبدیل به فیلمی مستند می شود و بیننده احساس می کند که در حال تماشای یک سری فیلم های ضبط شده واقعی از حوادث است تا یک فیلم سینمایی که بر داستانی منسجم سوار باشد و تا دقایقی از فیلم هسته ی اصلی فیلم گم می شود و شاید آنچه بیننده را همچنان به تماشای فیلم وا میدارد تصاویر واقعی از خاطرات وقایع سال 88 و بازی زیبای بازیگرانی چون امین حیایی و علی رام نورایی است.

اما سایر سکانس های فیلم که اکثرا با جلوه های ویژه ی زیبایی همراه است و بازسازی های کم نظیر اغتشاشات خیابانی که در لوکیشن های واقعی صورت می گیرد میتواند فیلم را در سطح بالایی نگه دارد، بالاخص در صحنه ای از فیلم که به جریان حمله به پایگاه بسیج می پردازد که اوج داستان فیلم بوده و از نقاط قوت فیلم است.

همچنین است رمزگشایی فیلم که به نحوی بسیار زیبا شکل میگرد و مخاطب را تا آخر فیلم درگیر خود می کند تا جاسوس اصلی را تشخیص دهد.

حال با صرف نظر از نکات فنی و ساختاری فیلم آنچه در متن فیلم می آید قابل تامل است که مشتاقم دو مورد از دیالوگ های مهم را که در فیلم جریان می یابد را در زیر بیاورم که اولی مبهم و سوال برانگیز و دومی واقعیتی تلخ است:

دیالوگ مهم اول:

روی کشتی تفریحی / ترکیه / مذاکره تلفنی

-         عالیجناب نگرانند

-         خودشون تماس گرفتند؟

-         نه از طریق آقازاده پیام فرستادند

-         به ایشون بگید خیالتون راحت باشه، اجازه نمی دیم مثل دوره قبل بشه...

حال جای سوال اینجاست: آقازاده کیست؟ عالیجناب کیست؟ منظور از دوره قبل چیست؟

دیالوگ مهم دوم:

سفارت انگلستان / تهران / گفتگوی سفیر انگلیس و دختر جوان ایرانی که با عنوان خبرنگار قصد دریافت ویزای اقامت دارد

-         شایع شده که میگن انگلیسی ها باید ایرانو ترک کنن

-         نگران نباشید

-         ولی من خیلی میترسم

-         گفتم که نگران نباشید ما۱۲۰ ساله که تو این کشوریم، ما جایی نمیریم اونا هستن که میرن!

          می دونید چند نفر از فرزندان آنها در انگلستان در حال تحصیل هستند؟

          این ما هستیم که مسئولین آینده این کشورو تربیت میکنیم، نماینده مجلس، رئیس جمهور!

          پس نگران نباشید

و متاسفانه این واقعیتی تلخ است که نیاز به توضیح ندارد!

با این اوصاف و با تمام کمی ها و کاستی های فنی موجود در فیلم و با توجه به اینکه ژانر سیاسی در ایران تقریبا نوپا بوده و در مقایسه با سایر فیلم های ایرانی ساخته شده در ژانر همسان و غیر همسان خود، قلاده های طلای ابوالقاسم طالبی فیلمی خوش ساخت بوده و یک سر و گردن از رقبا بالاتر است و یقینا ارزش صرف وقت و هزینه برای مشاهده را دارد.

امیر طالب زاده