قلم خورد | دل نوشت دانشجویی

آره آقا جون

هر سال این موقع ها جاده رو واسم هموار می کنی

خودت دعوتم می کنی

خودت همه چی رو حل می کنی که بیام پیشت ، بلکه آدم بشم

هر سال هم این بنده ی سر تا پا تقصیرت با شرمندگی میاد پیشت و تازه یادش میوفته که ای بابا عهد هایی که پارسال بسته بودیم ، به قول یکی صدی نود درصدش شکسته شدن .

 مشکل می دونی کجاست ؟

مشکل اینجاست که وقتی از دیار پاک تو میایم به زندگی عادی خودمون رفته رفته همه چی یادمون میره .

انگار آروم آروم آلودگی های جامعه ما رم می کشه به طرف خودش .

هی خدااااا

کاش که امسال بیشتر بتونیم خودمونو آدم نگه داریم .

دوست داشتم صدات کنم تو هم منو صدا کنی ، ولی تو زود تر صدام کردی ، انشا الله که بتونم جواب صداتو بدم